Kurs opiera się na paradoksie: wina i wstyd nie są przeszkodą w rozwoju, lecz jego paliwem. Jednak tylko wtedy, gdy człowiek potrafi je rozróżniać, dostrzegać, jaka liczba za nimi stoi, oraz rozumieć, do przeżycia jakiego scenariusza karmicznego go prowadzą.

• Wina dotyczy przekonania: „zrobiłem coś nie tak”. Zmusza do ponownego przyjrzenia się swoim działaniom, wzięcia odpowiedzialności i naprawienia tego, co zostało zrobione. To ewolucja poprzez działanie.
• Wstyd dotyczy przekonania: „to ze mną jest coś nie tak”. Zmusza do ponownego przyjrzenia się sobie, spotkania się z tym, co człowiek w sobie odrzucał, oraz do zintegrowania tej części siebie. To ewolucja poprzez tożsamość.

Razem są to dwa mechanizmy, które skłaniają człowieka do przeżywania scenariuszy karmicznych: powtarzających się sytuacji, w których dusza uczy się tego, czego nie zdążyła nauczyć się poprzednim razem.

Struktura kursu: 5 modułów

Moduł 1. „Wina i wstyd: dwa różne mechanizmy napędowe”

Cel: rozdzielić winę i wstyd oraz pokazać, że są to dwie różne emocje, które mają odmienne zadania.

Treść:

• Wina i wstyd nie są synonimami. Wina mówi: „zrobiłeś źle”. Wstyd mówi: „jesteś zły”. Pierwsza dotyczy zachowania, drugi – tożsamości.
• Zdrowa a toksyczna wina: zdrowa wina mówi: „popełniłem błąd, naprawię go”. Toksyczna wina mówi: „zawsze jestem winny, nawet jeśli niczego nie zrobiłem”.
• Zdrowy a toksyczny wstyd: zdrowy wstyd mówi: „postąpiłem poniżej własnych wartości”. Toksyczny wstyd mówi: „jestem niegodny już przez sam fakt swojego urodzenia”.
• Jak liczby pomagają je rozróżnić: liczba lustra pokazuje, co człowiek projektuje – winę na innych, a wstyd do własnego wnętrza. Liczba podświadomości pokazuje, jaki program za tym stoi.
• Ćwiczenia.

Rezultat:

Uczestnik przestaje mylić winę ze wstydem i zaczyna dostrzegać, która emocja uruchamia się w konkretnej sytuacji.

Moduł 2. „Jak wina rozwija: odpowiedzialność jako ewolucja”

Cel: pokazać winę jako narzędzie rozwoju, a nie jako karę.

Treść:

• Wina jako sygnał: „naruszyłeś własne wartości – przyjrzyj się temu ponownie i napraw to”. Nie oznacza to: „jesteś zły”, lecz: „potrafisz postąpić lepiej”.
• Karmiczny (podświadomy) sens winy: powtarzające się sytuacje, w których człowiek odczuwa winę, nie są „karą za przeszłość”, lecz możliwością wzięcia odpowiedzialności, której wcześniej nie wziął. Życie daje szansę, aby tym razem postąpić inaczej.
• Ewolucja poprzez winę:
  • Uznać: „tak, postąpiłem w ten sposób”.
  • Skonfrontować się: „widzę konsekwencje”.
  • Naprawić: „co mogę zrobić teraz?”.
  • Odpuścić: „wziąłem odpowiedzialność – nie muszę już dłużej nieść poczucia winy”.
• Jak liczby pokazują karmiczną lekcję winy: liczba podświadomości wskazuje na program (na przykład: „muszę ratować”), natomiast liczba lustra – na ludzi, poprzez których ta lekcja przychodzi.
• Ćwiczenie.

Rezultat:

Uczestnik zaczyna postrzegać winę jako drogowskaz, a nie jako wyrok. Uczy się również brać odpowiedzialność bez samobiczowania.

Moduł 3. „Jak wstyd rozwija: spotkanie z cieniem”

Cel: pokazać wstyd jako drzwi prowadzące do cienia – do tego, co człowiek w sobie odrzucał, ale co powinien zintegrować.

Treść:

• Wstyd jako sygnał: „spotkałeś się z częścią siebie, której nie uznajesz”. Nie oznacza to: „jesteś gorszy od wszystkich”, lecz: „jeszcze nie znasz tej części siebie”.
• Cień i wstyd: to, czego się wstydzisz, jest tym, co zostało przez ciebie wyparte. Agresja, wrażliwość, seksualność, ambicja, potrzeba opieki i troski – wszystko to, czego „nie wolno”.
• Karmiczny sens wstydu: powtarzające się sytuacje związane ze wstydem nie oznaczają, że „świat cię upokarza”, lecz że dusza uczy się akceptować to, co wcześniej odrzuciła. Za każdym razem, kiedy pojawia się wstyd, życie mówi: „spójrz tutaj – to również jesteś ty”.
• Ewolucja poprzez wstyd:
  • Uznać: „to jest część mnie, której wcześniej nie znałem”.
  • Zintegrować: „to nie czyni mnie gorszym – to czyni mnie całością”.
• Jak liczby pokazują karmiczną lekcję wstydu: liczba lustra pokazuje, jaką część siebie człowiek dostrzega w innych i osądza – jest to projekcja cienia. Liczba podświadomości pokazuje natomiast, jaki program odrzucenia stoi za wstydem.
• Ćwiczenie „Lustro wstydu” – napisać 3 cechy.

Rezultat:

Uczestnik zaczyna postrzegać wstyd jako kompas prowadzący do odrzuconych części siebie, a nie jako dowód na to, że „jestem zły”.

Moduł 4. „Karmiczne scenariusze winy i wstydu”

Cel: pokazać, jakie powtarzające się scenariusze życiowe związane są z winą i wstydem oraz w jaki sposób liczby pomagają je rozpoznać.

Treść:

Scenariusz karmiczny jest powtarzającą się sytuacją, która pojawia się tak długo, dopóki człowiek nie przeżyje i nie przyswoi związanej z nią lekcji.

Wina i wstyd są dwoma głównymi wskaźnikami tego, że dany scenariusz jest aktywny.

Moduł 5. „Integracja: od cierpienia do ewolucji”

Cel: połączyć wszystkie elementy w całość i dać uczestnikowi narzędzie do pracy z winą i wstydem w realnym życiu.

Treść:

• Wina i wstyd jako dwie strony ewolucji:
  • Wina rozwija poprzez działanie – „zmieniam to, co zrobiłem”.
  • Wstyd rozwija poprzez tożsamość – „akceptuję to, co wcześniej odrzucałem”.
  • Razem czynią człowieka całością: widzę swoje błędy i je naprawiam (wina) + akceptuję swoje ciemne strony (wstyd).