Idealizm Jako Czynnik Fizjologiczny

58.00

Książka Idealizm Jako Czynnik Fizjologiczny

Rok Wydania 2025
Wydanie 1
Tłumaczenie Nikola Lange
Redaktor Ewa Jałmużna
Okładka Nikola Lange
Okładka miękka
Stron 185

20 w magazynie

Opis

Książkę tę dedykuję wszystkim tym, którym nieobca jest psychosomatyka, którzy interesują się tym zagadnieniem i tym, którzy człowieka postrzegają jako całość.
Emma Lange
psychoanalityk

 

Oddaję Wam książkę rosyjskiego doktora medycyny, badacza Aleksandra Jarockiego, który łączy stan psychiczny z ciałem. Filozoficzne podejście do człowieka. Książka przetłumaczona została z języka staro-cerkiewno-słowiańskiego z elementami języka rosyjskiego.

„Proponowana czytelnikom praca stanowi krytyczne opracowanie podstaw, na których zbudowana jest współczesna medycyna naukowa, dlatego pisząc ją, miałem na myśli przede wszystkim lekarzy. Jednakże zagadnienia, które przyszło mi rozważać w tej książce, mają tak ogólne znaczenie, że starałem się przedstawiać je w sposób jak najbardziej zrozumiały, aby książka była dostępna dla najszerszego kręgu czytelników.
Zagadnienie wpływu wyższych stron życia duchowego na przebieg procesów chorobowych miało dla mnie, jako lekarza, nie tylko znaczenie teoretyczne, lecz interesowało mnie również od strony praktycznej, dlatego w tej książce zwracam się szczególnie do wszystkich tych, dla których – jak mi się wydaje – jest ona najważniejsza, tj. do chorych na ciężkie choroby przewlekłe (gruźlicę, syfilis, choroby serca, nerek, itp.), a także do tych, którzy uważają, że grożą im ciężkie choroby dziedziczne”.

Fragment książki…

„Przez prawie półtora wieku krucjaty — mówi Eucken — stanowiły najgorętszy punkt wszystkich interesów świata zachodnioeuropejskiego. Mężowie opuszczali żony, synowie — rodziców, wasale uwalniali się od obowiązków lennych, chłopi od pańszczyzny, aby wziąć udział w świętej wojnie. Przestępcy byli zwalniani z kary, jeśli wyrażali chęć uczestnictwa w wyprawie do Ziemi Świętej. Duchowni brali udział w prowadzeniu operacji wojennych lub szli z krzyżem zamiast miecza na czele oddziałów, wyruszających do bitwy. (…) Te niezliczone masy ludzi przez wiele lat znosiły niewiarygodne trudy i cierpienia, aby walczyć z wrogami Boga i modlić się w miejscach, gdzie kiedyś dokonały się wydarzenia historii zbawienia, które wstrząsnęły światem. Ci ludzie składali całe swoje życie w ofierze panowaniu krzyża i Kościoła”.

Poza tymi wyjątkowymi przejawami całe życie tamtej epoki znajdowało się pod silnym wpływem religijnego, ascetycznego ideału. Wielu ludzi wyrzekało się życia w świecie, odchodziło do klasztorów i umartwiało ciało. Przeniknięcie tym ideałem dochodziło do tego, że ludzie przezwyciężali strach przed śmiercią i z gorącym pragnieniem oczekiwali swojego ziemskiego końca.

„Zauważyłem — opowiada Cezariusz z Heisterbach — u wielu naszych mnichów, gdy chorowali, takie gorące pragnienie śmierci dla otrzymania życia wiecznego, że było im niemiłe, gdy życzono im powrotu do zdrowia.”

Ascetyczny wpływ religijnego ideału tamtego czasu głęboko oddziaływał na cały ustrój rodziny, relacje między małżonkami, rodzicami i dziećmi. Prawdą jest, że przeciw temu ideałowi ascezy, obok podporządkowania mu, stale istniał wyraźny sprzeciw — ale przecież był to ideał sprzeczny z naturą, odrzucający wszelkie prawa ciała i uznający wszystko ziemskie za godne pogardy i grzeszne. O ileż więc większego wpływu możemy oczekiwać od bardziej wolnego, bardziej świetlistego ideału. Pozostaje nam tylko zaznaczyć, że uznanie potężnego wpływu, jaki wywierają moralne strony życia duchowego człowieka na procesy jego ciała, daje punkt oparcia odwiecznemu w ludziach dążeniu, by przez gorące napięcie woli osiągnąć uzdrowienie. Charcot wprowadził w ramy faktów naukowo wyjaśnionych to, co w języku potocznym nazywa się „cudem”, „cudownym uzdrowieniem” — jak na przykład cuda z Lourdes, zwłaszcza o tyle, o ile dotyczyły one określonego rodzaju chorób nerwowych, mianowicie funkcjonalnych nerwic (histerii, itd.).

Starałem się pokazać, że duchowy wzlot rozciąga swoje działanie na całą dziedzinę chorób wewnętrznych. Od samego chorego zależy, jeśli intensywnie pragnie swojego wyzdrowienia, aby uruchomić potężny czynnik wzlotu duchowego, który nie omieszka wywrzeć swojego dobroczynnego wpływu na przebieg procesów cielesnych. Tak samo otoczenie i bliscy mogą, oddziałując na idealistyczne strony życia duchowego chorego, obudzić w nim nowe, potężne siły życiowe, które pomogą mu wyjść cało z ciężkiej walki z chorobą.

 

Opinie

Na razie nie ma opinii o produkcie.

Napisz pierwszą opinię o „Idealizm Jako Czynnik Fizjologiczny”

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *